Merhaba Okuyucum,
Bugün yine defter karıştırıp içinden çıkan anıları yazmak istedim. Gün gelir dönüp baktığımda belki de hatırlamayacağım kişilere yazılmış bir iki kelam işte... Yaşlandığını böyle anlıyor insan, eski defterleri karıştırınca...
Aynanın karşısına oturup,
Öylece seyrediyorum yüzünü.
Yüzünden geçen zamanı seyrediyorum .
Yetişemiyorum kelimeleri dizmeye,
Cılız bir mum ışığındaki aksine benziyor sözcüklerim
Soluk ,hissiz,beklentisiz...
Yaşamaya hiç başlamamış gibi
Sana yüklediğim anlamları hatırlayamıyorum
Zamansız boy veren
Mevsimsiz çiçekler gibi...
16.11002
Hatıralar zaman zaman insanın canını acıtsa da, aklına düştüğünde bir hayalet oluyorlar ansızın. Gülümsediğin, ağladığın,mutlu olduğun zamanlar birbir önüne diziliyor.Kimi çok net, kimi hayal meyal. Ama bir gerçek var ki onlar bizim ...
